HTML 4

Internet is begonnen als een koppeling van computers met als doel informatie uit te wisselen en op te slaan op een zodanige manier dat deze niet verloren zou gaan. Eén en ander was indertijd ingegeven door de dreiging van de Koude Oorlog. Om computers onderling te kunnen laten communiceren, werd een speciale taal gebruikt, HTML  (HTML = Hyper Text Markup Language). Het World Wide Web was hiermee geboren.

In het beginstadium van het World Wide Web waren de pagina’s nogal statisch; er was geen sprake van leuke animaties, muziek, driedimensionale werelden en interactiviteit met de site-bezoeker. Daar begon behoefte aan te komen en dat betekende dat er iets gedaan moest worden aan HTML. HTML, de standaardtaal, die zelf ook een ontwikkeling onderging, werd uitgebreid met andere taalmogelijkheden. Voor een deel gaat het om uitbreidingen, voor een deel op nieuwe talen. Daarbij is ook nog een onderscheid te maken tussen programma's die door de browser worden uitgevoerd, of die welke door de server worden uitgevoerd (en waarbij dus een programma'tje op de server moet staan).

In 1999 werd de voorlopig laatste versie van HTML goedgekeurd: HTML 4.01. Er werd verder ontwikkeld met XHTML; eXtended HTML. In feite bevatte deze geen nieuwe regels, maar een striktere toepassing van de bestaande. XHTML schreef bijvoorbeeld voor, dat de coderegel met kleine letters geschreven moeten worden. XHTML kent de versies 1.0 en 1.1. HTML 4.01 en XHTML vormen op dit moment de basis van alle websites.

Het idee was dat XHTML het vervolg zou worden van HTML. Men is echter toch doorgegaan met HTML en op dit moment ontwikkeld men HTML 5 als opvolger van HTML 4 en XHTML. Elementen daarvan zijn al gereed en worden door sommige browsers ook al ondersteund. Formele goedkeuring heeft echter nog niet plaats gevonden.

In dit deel wordt HTML 4.01 in combinatie met XHTML behandeld.